Wyjmujesz ręczniki, przykładasz je do twarzy i czujesz wilgotną piwnicę, choć bęben lśni. Zanim zmienisz proszek, odchyl gumową uszczelkę wokół otworu bębna. W jej fałdach stoi woda, zbierają się włosy i resztki detergentu. W badaniach domowych pralek właśnie tam często znajdowano grzyby.
Czysty bęben niczego nie przesądza. Woda, kłaczki z tkanin i nadmiar proszku osiadają tam, gdzie nie sięga wzrok po otwarciu drzwiczek. Kiedy w naszej łazience ręczniki zaczęły pachnieć stęchlizną, sprawdziłam po kolei trzy miejsca. Zaczęłam od uszczelki, bo to w niej wilgoć potrafi utrzymywać się długo po praniu.
Najpierw fałdy gumowej uszczelki
Gumowy fartuch wokół otworu bębna układa się w fałdy, a krople wody zostają w nich długo po zakończeniu prania. Na zdjęciu niżej widać, co kryje się pod odchyloną gumą: ciemne punkty i śliski nalot, których od frontu w ogóle nie widać.

- Upewnij się, że pralka jest wyłączona i nie pracuje.
- Delikatnie odchyl fałdy, do których sięgasz bez siłowania.
- Wybierz palcami włosy, nitki i kłaczki.
- Przetrzyj gumę miękką ściereczką zwilżoną wodą z łagodnym detergentem, który dopuszcza producent pralki.
- Zmyj resztki środka i wytrzyj uszczelkę do sucha.
Nie szoruj gumy twardą szczotką. Nigdy nie łącz wybielacza z chlorem z octem ani z innymi preparatami. Jeśli przebarwienia weszły w materiał albo uszczelka jest uszkodzona, samo mycie nie pomoże. Wtedy ocenę i ewentualną wymianę gumy zostaw serwisowi.
Szuflada wygląda czysto? Zajrzyj do wnęki
Wyjęty pojemnik na proszek często wygląda dobrze, a prawdziwy problem siedzi w otworze, z którego go wysunęłaś. Na ściankach wnęki zbiera się lepka maź z resztek detergentu, płynu do płukania i osadu z wody. Ta warstwa trzyma wilgoć jak gąbka.
- Wyjmij szufladę tak, jak opisuje instrukcja twojego modelu.
- Umyj ją w ciepłej wodzie z odrobiną płynu do naczyń.
- Zagłębienia i przegródki oczyść miękką szczoteczką.
- Poświeć latarką do wnęki i wyczyść jej ścianki.
- Wypłucz, osusz i wsuń szufladę na miejsce.
Przy okazji przyjrzyj się dawce płynu do płukania. Więcej preparatu nie daje świeższego prania, za to zostawia osad na tkaninach i w środku urządzenia. Przy częstym praniu zaglądaj do szuflady co kilka tygodni.
Filtr pompy na końcu i tylko po ostygnięciu
Do filtra pompy odpływowej trafia wszystko, co uciekło z kieszeni: nitki, włosy, monety i inne drobiazgi. Zapchany filtr utrudnia odpływ wody i też potrafi być źródłem zapachu. Nie odkręcaj go jednak zaraz po praniu w wysokiej temperaturze, bo w środku stoi gorąca woda.
- Wyłącz pralkę i wyjmij wtyczkę z gniazdka.
- W instrukcji sprawdź, gdzie jest filtr i jak spuścić pozostałą wodę.
- Podstaw płaskie naczynie i rozłóż ręczniki na podłodze.
- Otwórz filtr tak, jak zaleca producent, usuń zanieczyszczenia i oczyść dostępne elementy.
- Zamknij pokrywę dokładnie, żeby nic nie przeciekało.
Nie każdy model ma filtr dostępny dla użytkownika. Jeśli producent nie przewiduje samodzielnego czyszczenia, nie rozkręcaj obudowy. Częstotliwość też zależy od modelu, a sygnałem ostrzegawczym jest woda, która źle odpompowuje się z bębna.
Dlaczego stęchlizna wraca?
Samo pranie w 30°C nie wyhoduje pleśni, ale niska temperatura nie zawsze radzi sobie z osadem we wnętrzu pralki. Resztę robią nawyki: drzwiczki zamknięte zaraz po praniu, mokre ubrania zostawione w bębnie i za duża porcja detergentu.
U mnie najwięcej zmieniło jedno: po wyjęciu prania zostawiam drzwiczki uchylone, a szufladę lekko wysuniętą, o ile instrukcja na to pozwala i jest to bezpieczne dla domowników. Do tego wycieram wodę z uszczelki, nie przekraczam zalecanej dawki detergentu i uruchamiam program czyszczenia bębna tak często, jak zaleca producent. Ocet stosuję tylko wtedy, gdy instrukcja pralki go dopuszcza.
