Za oknem chłodno, kaloryfery jeszcze letnie, więc sięgasz po pilot klimatyzatora. Zanim zostawisz urządzenie na cały dzień, sprawdź cztery ustawienia: tryb grzania ze słońcem zamiast automatu, stałe 20–21°C bez wyłączania na noc, automatyczny wentylator i nawiew skierowany w dół. Od nich zależy, czy grzanie będzie tanie, czy głośne i kosztowne.
Tryb grzania ze słońcem zamiast trybu automatycznego
Na pilocie szukaj symbolu słońca, bo to właśnie grzanie. Nazwy przycisków różnią się u poszczególnych producentów, ale zasada działa w większości klimatyzatorów ściennych, konsolowych i kasetonowych. Trybu automatycznego lepiej nie zostawiać, bo potrafi przełączać się między grzaniem a chłodzeniem.
Dlaczego w ogóle warto teraz grzać klimatyzatorem? Split z funkcją grzania działa jak pompa ciepła powietrze-powietrze. Prąd nie zamienia się w nim bezpośrednio w ciepło, tylko zasila sprężarkę, która „przepompowuje” energię z powietrza na dworze do pokoju. Z 1 kWh prądu urządzenie oddaje kilka kWh ciepła.
Na etykiecie sezonowa sprawność SCOP często przekracza 4, a w polskich warunkach realnie wynosi zwykle około 3,0–3,5. Gdy na zewnątrz spada poniżej zera, chwilowy COP schodzi do 2,0–2,5. Ta sama jednostka grzeje więc oszczędnie w październiku, a w styczniowy mróz wyraźnie drożej.
Stałe 20–21°C, bez wyłączania na noc i na czas pracy
Najczęstszy błąd to traktowanie klimatyzatora jak farelki: włączam, gdy zimno, wyłączam, gdy ciepło. Sama długo tak robiłam i dziwiłam się, że po powrocie do domu urządzenie szumi na pełnych obrotach. Klimatyzator inwerterowy najoszczędniej pracuje wtedy, gdy płynnie utrzymuje stałą temperaturę na niskiej mocy.
Ponowne nagrzanie wychłodzonego mieszkania wymaga pracy na pełnej mocy. Dlatego ustaw 20–21°C i zostaw. W projektach ogrzewania pokoje liczy się na 20°C zgodnie z normą PN-EN 12831-1, a każdy stopień więcej to wyższe straty ciepła.
Na noc albo na czas wyjścia z domu obniż temperaturę najwyżej o 1–2°C. Urządzenia nie wyłączaj. Rano nie będzie musiało nadrabiać kilku stopni naraz.
Wentylator ustawiony na automat
Maksymalne obroty wentylatora kuszą, bo ciepły podmuch czuć od razu. W trybie automatycznym urządzenie samo dobiera przepływ powietrza do potrzeb i ogranicza hałas. Działa tu ta sama zasada co przy temperaturze: stała, spokojna praca zamiast gwałtownych zmian.
Część urządzeń ma też funkcję ograniczającą maksymalny pobór mocy. Przydaje się, gdy zależy ci na niskim poborze prądu, ale wtedy klimatyzator wolniej dogrzewa pokój. Lepiej włączać ją, gdy w mieszkaniu jest już ciepło, a nie wtedy, gdy trzeba je nagrzać.
Na przepływ powietrza wpływają też filtry. Zabrudzony filtr zmniejsza przepływ, a razem z nim spada wydajność grzania. Czyść filtry według instrukcji producenta, najlepiej na początku sezonu grzewczego.
Nawiew skierowany w dół
Ciepłe powietrze unosi się do góry. Jeśli nawiew idzie poziomo albo w górę, ciepło zbiera się pod sufitem, a przy podłodze i kanapie zostaje chłodno. Skierowanie nawiewu w dół wyrównuje temperaturę w pomieszczeniu.
Ciepło czujesz wtedy tam, gdzie siedzisz, więc nie masz pokusy podkręcać termostatu o kolejny stopień. A każdy stopień ponad 20–21°C oznacza wyższe straty ciepła i wyższy rachunek.
Kierunek nawiewu ustawia się zwykle osobnym przyciskiem na pilocie. Jeśli twój model ma inne oznaczenia, sprawdź w instrukcji, jak zablokować lamele w dolnym położeniu, żeby nie wracały same do pozycji poziomej.
